Facebook Twitter Youtube RSS
  • Ahmedabad  
  • Login
  • Register

અશ્રુબિંદુ

Dr.K.K.Desai | January 24, 2014, 03:34 PM IST
drop of tear

Ahmedabad :

ગંભીર, ઓછું બોલનારા, અતડા, એવા અંગ્રેજીના પ્રોફેસર પાઠક સાહેબ કપડા પહેરવામાં પણ બેદરકાર હતા. પેન્ટ, શર્ટ અને ટાઈ નો મેળ જ ના મળે. ટાઈ પણ વ્યવસ્થિત નહી પણ જાણે ગળામાં ગાળીઓ ભેરવ્યો હોય તેમ લાગે પરંતુ જયારે ક્લાસ માં ભણાવે ત્યારે બધાજ અહોભાવથી જોયા કરે, સુંદર અંગ્રેજી ઉપરાંત યુવા હૈયાને પણ અસર કરી જાય તેવા શબ્દો ને કારણે તેઓ અત્યંત આદર અને લોકપ્રિયતા ધરાવતા હતા.

આજે પાઠક સાહેબ ક્લાસમાં આવ્યા તેવા જ ૧૫ – ૨૦ અવાજમાં કોરસ ચાલુ થયું. ‘No lecture today’. ધીર ગંભીર સ્વભાવના પાઠક સાહેબ ગર્જી ઉઠયા, “No lecture ? ત્યારે ક્લાસમાં શું કરવા આવ્યા ? “ મેં કહ્યું, “સેલિબ્રેટ કરવા સર !”, પાઠક સાહેબનો સાદ જરા ઉંચો થયો. “સેલિબ્રેટ કરવા ? ” એવું શું છે ખાસ આજે ? સેલિબ્રેટ કરવા જેવું ?”.

અને એટલામાં ૪ – ૫ જણા એક સરસ મજાની કેક લઈ આવ્યા અને ટેબલ પર ગોઠવી દીધી. અને ફરીથી બધાએ કોરસ ચાલુ કર્યુ, “Happy birthday to you.” પાઠક સાહેબે ઉગ્રતાને બદલે મુંઝવણ અનુભવતા કહ્યું, “આ શું છે? શેની ધમાલ છે ? ” મેં કહ્યું, “સર આજે કોઇકની વરસગાંઠ છે.” “વરસગાંઠ છે ? કોની ? ”. પ્રોફેસરોને absent minded અમસ્તા નથી કહ્યા. હજુ એમને ખ્યાલ ન હોતો આવ્યો કે અમે આજે એમની વરસગાંઠ ઉજવી રહ્યા હતા. મેં કહ્યું સર આપની વરસગાંઠ આપને યાદ નથી ?

એમના અવાજમાં સહેજ ખોખરાપણું આવ્યું અને નાક લુછવાના બહાને કાઢેલા રુમાલ વડે એમણે આંખો લુછી લીધી. એમણે કહ્યું, “આ ૫૬ વરસમાં હજુ સુધી તો કેક કાપી નથી. હવે ઘરડે ઘડપણ...” અને કેક પર લગાડેલી ૫૬ મીણબત્તીઓને ફુંક મારવાનું કહ્યું ત્યારે બે-ત્રણ પ્રયાસે તે બધી મીણબત્તી બુઝાવી રહ્યા. મેં ફરી કહ્યું, “you are not old sir.” જ્યારે તમે મીણબત્તી બુઝાવો અને smoke alarm વાગે ત્યારે જાણજો કે તમે હવે વૃદ્ધત્વ તરફ જઇ રહ્યા છો.” અમેરીકાની આ જાણીતી જોક સાંભળીને તેઓ હસી પડ્યા, “અહીં તો સ્મોક એલાર્મ નથી. એટલે ૧૦૦ મીણબત્તી તો શું આગ લાગશે તો પણ તે વાગશે નહીં.” અને એમને કેક ખવડાવવા અને બીજા બધાને dishes serve કરવાની ધમાલમાં પણ એમના મોંઢા ઉપર આનંદ અને આશ્ર્ચર્ય ના ભાવ ઉપસી આવ્યા હતા.

“કોનું પરાક્રમ છે આ ? ” એમણે પુછ્યું અને એકી અવાજે બધાએ કહ્યું, “શીલાનું.” “એમ ? ” અને પછી મારી તરફ ફરી બરડા પર ધબ્બો મારતા બોલ્યા, “you naughty girl, i never thought you are so intelligent.” અત્યાર સુધી સાંભળેલા ઇડીયટ, મુરખી, અક્ક્લ વગરની વિગેરે વિશેષણો કરતા તદ્દન જુદુ જ વિશેષણ આજે મારા હ્રદયમાં પણ આનંદની લહેર દોડાવી ગયું.

અને પછીના દિવસોમાં ક્લાસમાં તેમનો મુડ પણ ઘણો જ આનંદી રહ્યો. વ્યસ્થિત ડ્રેસ અને ઉત્સાહથી ભરપુર પાઠક સાહેબ જાણે નવો અવતાર પામ્યા હતા, તદ્દન બદલાઇ ગયા હતા. એક દિવસ ક્લાસ પુરો થયા પછી અમે બધા લોબીમાં દાદર તરફ જઇ રહ્યા હતા. સામેથી એક છોકરી કોઇ મલ્ટી નેશનલ કંપનીના શેમ્પુની જાહેર ખબર કરતી હોય એમ એના વાંકડીયા વાળ ઉડાડતી જતી હતી. પાઠક સાહેબ મારી બાજુમાં જ ચાલતા હતા તેમણે કહ્યું તારા આ ચપટ વાળને બદલે તું જો આવો hair cut રાખે તો તો કોલેજમાં પછી કોઇનો ક્લાસ જ ના રહે. અને હું હસી પડી.

ત્રણ બેનો પછી જ્યારે મારો જન્મ થયો ત્યારે મેણા ટોણા અને તદ્દન બેકાળજી અને ધુત્કાર ભર્યા વાતાવરણમાં મારો ઉછેર થયો હતો. કોઇએ હજુ સુધી મારામાં આટલો રસ લીધો ન હતો. કોઇએ મને ઇંટેલીજંટ અને દેખાવડી તરીકે ઉલ્લેખ કર્યો ન હતો. આજે પાઠક સાહેબે પહેલી વખત મારા વખાણ કર્યા હતા. અને હજુ તો આ વિચારોમાંથી બહાર આવું તે પહેલા “go to “Hers” beauty parlor and come tomorrow with a very nice shape. i will arrange for the payment.” “સર, I...I... અને મારાથી આગળના શબ્દો “love you” બોલાયા નહીં પાઠક સાહેબ કોલેજના દરવાજા ઉતરી ગયા હતા. પાછા ફર્યા અને મને કહ્યું, “i will bring a nice book for you tomorrow.”

તેઓ મારી કરતા 3 ગણા મોટી ઉંમરના હતા. પણ એ ભેદ ક્યારનો ઓગળી ગયો હતો. જ્યારે એક પુરુષ અને એક સ્ત્રીને સાચી લાગણીઓનો અહેસાસ થાય છે ત્યારે નાતજાત, દેખાવ, ઉંમર, સામાજીક મોભ્ભો વિગેરે. દરેક અંતરાયો દુર થઇ જાય છે. આખી રાત મને એમના વિચારો આવ્યા. સ્વપ્નામાં પણ અમે માઇલોની સફર ખેડી નાંખી. અને એમણે સુચવ્યા પ્રમાણે બીજે દિવસે જ્યારે મારા નવા સજાવેલા વેશ સાથે કોલેજમાં ગઇ, ત્યારે કંઇ કેટલી આંખો ઉંચી ચઢી ગઇ, કંઇ કેટલીના મોઢા મચોકાડાયા, અને ટીકાની પરવા વગર સીધી જ એમની ચેમ્બરમાં ગઇ. અને તરત જ એમણે પણ ઉભા થઇને, “look, look, here is the beauty Queen.” અને મારી સાથે આવેલા મારા ૨ – ૩ મિત્રોને ઉદ્દેશીને કહ્યું, “what a change isn’t it ? ” અને પછી તેમના ટેબલ પર પડેલી એક ચોપડી એમણે મને આપી, “for you, my sweet girl.”

અને ઘરે જઇને જોયું તો તે એક રશીયન લેખક એન્દ્રે મેકાનીસે લખેલ વાર્તાનો અનુવાદ હતો. તેની પ્રસ્તાવનામાં લખ્યું હતું, પુરુષ સ્ત્રીની બુધ્ધીના, ચાતુર્યના, દેખાવના વખાણ કરે ત્યારે કબુતરીને પામવા એની આગળ પાછળ ગળુ ફુલાવીને ગટર-ગુ કરતા કબુતરથી વિશેષ કંઇ નથી. જ્યાં સુધી તે સ્ત્રી પુરુષને શૈયા સુખ આપતી નથી ત્યાં સુધી આ નાટકો ભજવાયા કરે છે. ખાસ કરીને યુવતીની ઉંમર કરતા ઘણી જ મોટી ઉંમરના પુરુષો બહુ જલ્દી સફળ પણ થાય છે. અને એકવાર એને પામી લીધા પછી એનો રસ ઉડી જાય છે.

આટલી પ્રસ્તાવના લખ્યા પછી લેખીકા લખે છે. “શું દરેક પુરુષોને આ વાત લાગું પડે છે ? શું દરેક પુરુષને એક જ રસ હોય છે ? શું દરેક પુરુષનો પ્રેમ ફક્ત નાટક હોય છે ? ” અને પછી લેખીકા વાર્તા માંડે છે. “જેમાં એક મોટી ઉંમરનો પુરુષ એક તદ્દન નાદાન છોકરી તરફ આકર્ષાય છે, પ્રેમ કરે છે. અને બદલામાં પામે છે. ફક્ત આંસુ. જે દુનિયાના કોઇ પણ જળ કરતા વધારે પવિત્ર હોય છે. કોઇપણ જળ કરતા વધારે મુલ્યવાન હોય છે. અને કોઇપણ હૈયાને ભીંજવી દેવા પુરતા હોય છે.”

આખી વાર્તા વાંચી લીધા પછી મારા મનમાં વિચારોનો ધોધ ચાલુ થયો. મારાથી 3 ગણા મોટી ઉંમરના પાઠક સાહેબે આ વાર્તા મને શું કરવા વાંચવા આપી ? શું તેઓ જે વસ્તુ મોઢે કહી નથી શક્યા કે તેઓ મને પ્રેમ કરે છે. તે આ વાર્તા દ્વારા સુચવવા માંગતા હતા ? શું તેઓ એમ સુચવવા માંગતા હતા. “આપણું આકર્ષણ એક બીજાને શારીરિક સુખ આપવા પુરતુ જ છે ? ” કે શું તેઓ મને તેમનાથી દુર રહેવા સુચવતા હતા ? ” “અથવા કદાચ મારા આ બદલાયેલા દેખાવ પછી વધારે યુવાન હૈયાઓ મારી તરફ આકર્ષાઇને મને ભોળવી ન જાય તે માટે પાણી પહેલા બાંધેલી પાળ હતી ? ”

થોડા દિવસ પછી તેમણે મને કહ્યું, “વાર્તા વાંચી ? ” “જી સર, મેં કહ્યું “ અને મારા મિત્રોએ પણ વાંચી.” મેં જવાબ આપ્યો. અને એમણે વર્ગમાં આ ટૉપીક એકવાર ચર્ચામાં લીધો. અને પછી બધાના અભિપ્રાયનુ સમાપન કરતાં કહ્યું, “સ્ત્રી અને પુરુષ એક બીજા વગર અધુરા છે. એક બીજાને પામીને તેઓ બળ મેળવે છે. શક્તિ મેળવે છે. એવી શક્તિ જેને સહારે સામેની વ્યકિત સમુદ્ર તરવા સમર્થ બની જાય છે. ઝંઝાવાતો સામે ટકી રહે છે. અને તેના વગર પુરુષ અથવા સ્ત્રીને પોતાનું જીવન નકામું લાગે છે. જીવનમાં શુન્યતા સર્જાય છે.”

આ જે તત્વ છે તે છે શુધ્ધ પ્રેમ. તમે મને મહીના પહેલા એક જુદા સ્વરુપે જોયો અને મારી વરસગાંઠ પછી જુદા સ્વરુપે જોયો. મારી વીરાનીમા, એકલતામાં શીલાએ ચેતન ભર્યું છે. મારી જીંદગી નવપલ્લવિત કરી છે. મારા બંને ગાલ પર પોતાનો ખરબચડો હાથ મુકીને, મારા કપાળ પર હળવું ચુંબન કરતા પ્રો. પાઠકે માંડ માંડ સંભળાય એવા ધ્રુજતા સ્વરોમાં કહ્યું, “I am grateful to you my daughter shila. I love you. (મારી દીકરી શીલા હું તારો આભારી છું. હું તને પ્રેમ કરું છું.). મારી સમગ્ર ચેતના એક નવોજ અવિષ્કાર પામી રહી હતી. હું કોણ છું, ક્યાં છું વી કઈજ ભાન મને રહ્યું નહોતું. હું શું કરી રહી છું તે પણ મને ખબર નહોતી, જાણે કોઈ અદ્રશ્ય બળ મને પ્રેરી રહ્યું હોય, અને મારા પર સંપૂર્ણ કબજો જમાવી દીધો હોય તેમ મારા બંને હાથોને પ્રો પાઠકના હાથ પર મુકતા મેં તેવોજ પ્રતિસાદ આપ્યો.,

“ yes pappa, i too. “ ( હા પપ્પા , હું પણ ) આજુ બાજુ ઉભેલા સહ વિદ્યાર્થીઓ પ્રેમની અમારી અભિવ્યક્તિ ગંભીર ભાવે જોઈ રહ્યા હતા તેની પરવા કર્યા વગર અમારા બંનેની આંખોમાં અશ્રુબિંદુ ઉભર્યા, અમે એને લુછવાની પરવા કરી નહી. *

વિચાર બીજ સૌજન્ય શ્રી કાંતિ ભટ્ટનો લેખ - સ્ત્રી-પુરુષની મુલાયમ લાગણીને શું નામ આપશો ?

KKD / NP

 

(નોંધ – ઉપરોકત વિચારો લેખકના પોતાના છે જીજીએન તેની સાથે સહમત છે એમ માની લેવું નહીં.)

 

Reader's Feedback:

blog comments powered by Disqus

Today Cartoon

 

Opinion Poll

 
અરવિંદ કેજરીવાલ વારાણસીમાં મોદી સામે જીતી શકશે ?
હાં. જીતી જશે 78.91 %
નાં. હારી જશે. 20.45 %
કહીં ન શકાય. 0.64 %

SUBSCRIBE TO FREE "TOP NEWS UPDATES" DIRECTLY ON YOUR MAIL EVERY WEEK.

 

Email Address: